Χίλια περιστέρια - Γιώργος Ζαμπέτας

Πήρα λουλούδια κι έπλεξα
στεφάνι να σου κάνω
κι ένα άσπρο σύννεφο
κι ένα άσπρο σύννεφο
εκεί για να σε βάλω

Και χίλια περιστέρια
να σου φιλούν τα χέρια
κι εγώ να σ' αγαπώ
κι εγώ να σ' αγαπώ

Πήρα απ τ‘ αηδόνια τις φωνές
να λέω τ‘ όνομά σου
και από χίλια αρώματα
και από χίλια αρώματα
έφτιαξα τ‘ άρωμά σου

Πήρα των αστεριών το φως
χρυσάφι να σε ντύσω
την αγκαλιά μου άνοιξα
την αγκαλιά μου άνοιξα
εκεί για να σε κλείσω

Στην αυλή του παραδείσου - Δέσποινα Βανδή

Μια ζωή
δίχως εκπλήξεις
βαρετή μ' επαναλήψεις
μια ζωή ταινία που έχεις δει
δίχως ανατροπές
βδομάδα δίχως Σάββατα και Κυριακές

Μα όταν ειμ' αγάπη μου μαζί σου
στην αυλή του παραδείσου
κάπου ανάμεσα στ' αστέρια
στη φωλιά απ' τα δύο σου χέρια
και κουρνιάζω σαν σπουργίτι
τίποτ' άλλο δε μου λείπει
τίποτ' άλλο δε ζητάω
Θεέ μου πόσο σ' αγαπάω
και τα βλέφαρά μου κλείνω
και προσεύχομαι να μείνω
για πάντα εδώ

Μια ζωή που έχει κουράσει
σαν ν' ακούς την ίδια φράση
μια ζωή
προβλέψιμη πολύ
σα ν' ακούς ξανά
το ίδιο ανέκδοτο για εκατοστή φορά

Μα όταν ειμ' αγάπη μου μαζί σου
στην αυλή του παραδείσου
κάπου ανάμεσα στ' αστέρια
στη φωλιά απ' τα δύο σου χέρια
και κουρνιάζω σαν σπουργίτι
τίποτ' άλλο δε μου λείπει
τίποτ' άλλο δε ζητάω
Θεέ μου πόσο σ' αγαπάω
και τα βλέφαρά μου κλείνω
και προσεύχομαι να μείνω
για πάντα εδώ

Μα όταν ειμ' αγάπη μου μαζί σου
στην αυλή του παραδείσου
κάπου ανάμεσα στ' αστέρια
στη φωλιά απ' τα δύο σου χέρια
και κουρνιάζω σαν σπουργίτι
τίποτ' άλλο δε μου λείπει
τίποτ' άλλο δε ζητάω
Θεέ μου πόσο σ' αγαπάω
και τα βλέφαρά μου κλείνω
και προσεύχομαι να μείνω
για πάντα εδώ