Αυτό που ξέρω - Ελένη Πέτα

Δε ξέρω αν εσύ μ' αγάπησες ποτέ σου
Αν με σκεφτόσουνα στις δύσκολες στιγμές σου
κι αν όσα μου λεγες συχνά τα εννοούσες

Δεν ξέρω καν τι θέση είχα στην καρδιά σου
Αν ήμουν μέσα στα μεγάλα σχέδιά σου
όταν στα χέρια σου τα χέρια μου κρατούσες

Εγώ αυτό που ξέρω, είν' η ζωή που καίω
στη φλόγα και στο ψέμα και όλα αυτά για σένα
Εγώ αυτό που ξέρω, είναι πως σου προσφέρω
μία καρδιά γεμάτη αληθινή αγάπη

Φτιάχναμε όνειρα και τ' άφηνες στη μέση
Μ' ένα αόρατο σχοινί με έχεις δέσει
Ισορροπία στο κενό πώς να κρατήσω

Αν αποφάσισες να φύγεις δε το ξέρω
κι αν πρέπει πίσω στη ζωή μου να σε φέρω
Δεν ξέρω πια ειλικρινά τι ν' απαντήσω

Yes I Do - Monika

Η Monika, είναι ένα νέο κορίτσι και σε ηλικία αλλά και στην δισκογραφία.Μεγαλωμένη στην Θεσσαλονίκη, η Monika ή αλλιώς Λεμονιά, ξεκίνησε την μουσική της πορεία και ομολογουμένως έχει προκαλέσει συζητήσεις στους μουσικούς κύκλους.

Προσωπικά θεωρώ πως είναι μια πολύ δυνατή παρουσία στην εγχώρια μουσική, με ρυθμούς και μελωδίες που δεν έχουμε συνηθίσει από Έλληνες μουσικούς. Ο στίχος πάντα αγγλικός, πολλές φορές απλός και άμεσος και άλλες φορές ποιητικός, σε ταξιδεύει.

27 of December is arrived and i think its Saturday.
Greece is turning into white and its cold.
We dont really care.
I keep thinking of the way that we were met
Feels like its a fairy tale
Youre the princess the most beautiful Ive seen
I am just a prince

I can make you play
I can make you smile
I can make you safe in my foolish arms
Youre my sweetest kiss
Youre my immortality
Youre my pretty world spins inside my little mind little mind

Now were kissing and were saying to each other
Just a little I do
But the thing is what we really want to say
It cannot be said
And I promise I will never let that death
Take you from me anyway
Ill throw us stars, stars. Stars
To wish well never die

Youre my brightest sun
Youre my crystal sea
Youre my loudest rhythm
Beats inside my heart
I will make you laugh
I will make you fly to the shinny skies
Where well live in happiness.

#

Ήρθε η 27. Δεκεμβρίου
και νομίζω είναι Σάββατο.
Η Ελλάδα γίνεται λευκή και κάνει κρύο .
Δεν νιαζόμαστε πραγματικά.
Συνεχίζω να σκέφτομε τον τρόπο που γνωριστήκαμε,
μοιάζει με παραμύθι:
είσαι η πριγκίπισσα, η πιο όμορφη που έχω δεί,
είμαι απλά ένας πρίγκιπας.
Μπορώ να σε κάνω να παίξεις,
μπορώ να σε κάνω να χαμογελάσεις,
να σε ασφαλίσω στην ανόητη αγκαλιά μου.
Είσαι το γλυκύτερο φιλί μου.
Είσαι η αθανασία μου.
Είσαι ο όμορφος κόσμος μου, που περιστρέφεται στο μικρό μυαλό μου
Τώρα φιλιόμαστε και λέμε αλλήλους
μόνο ένα μικρό 'υπόσχομαι'
μα η ουσία είναι ότι αυτό που θέλουμε πραγματικά να πούμε
δεν μπορεί να ειπωθεί
και υπόσχομαι να μην αφήσω ποτέ τον θάνατο
να σε πάρει από μένα
θα μας πετάξω άστρα, άστρα, άστρα
για να ευχηθώ να μην πεθάνουμε ποτέ
Είσαι ο πιο λαμπρός μου ήλιος
είσαι η πιο κρυστάλλινή μου θάλασσα
είσαι ο πιο ηχηρός μου ρυθμός
που χτυπάει μέσα στην καρδιά μου.
Θα σε κάνω να γελάσεις
θα σε κάνω να πετάξεις στους ηλιόλουστους ουρανούς
όπου θα ζήσουμε ευτυχισμένοι