Η αγάπη ήρθε από μακριά - Γλυκερία

Θέλω να σε πιάσω αλλά πώς;
Χάνεσαι όπως χάνεται στο φως,
άστρο που χει πάει να ακουμπήσει,
πάνω στη πυρπολημένη δύση.

Η αγάπη ήρθε από μακριά,
σαν γιορτή, σαν φόβος, σαν σκιά.
Έχει ο κίνδυνος την ομορφιά του
της ζωής φωτιά ή του θανάτου;

Εδώ η ζωη μου αμάρτησε,
γιατί η καρδιά μου αγάπησε,
την σκοτεινή ματιά σου.
Εδώ η ζωή μου άγιασε,
ο έρωτάς μου ράδιασε,
δίπλα στον έρωτά σου.

Θέλω ν' ανεβώ στον ουρανό,
άγγελος σε βράδυ γιορτινό.
Δίνω το ρυθμό και εσύ τραγούδα,
ποιος θα πει τον έρωτα Ιούδα;

Σαν αγάπη θέλω να κρυφτώ,
μέσα στης ζωής σου το βυθό.
Και μια νύχτα να χαθώ μαζί σου,
στις αστροφεγγιές του παραδείσου

Εδώ η ζωή μου αμάρτησε,
γιατί η καρδιά μου αγάπησε,
την σκοτεινή ματιά σου.
Εδώ η ζωή μου άγιασε,
ο έρωτάς μου ράδιασε,
δίπλα στον έρωτά σου.
Εδώ η ζωή μου αμάρτησε,
γιατί η καρδιά μου αγάπησε,
την σκοτεινή ματιά σου.
Εδώ η ζωή μου άγιασε,
ο έρωτάς μου βράδιασε,
δίπλα στον έρωτά σου

Σαν αεράκι - Ελευθερία Αρβανιτάκη

Χρυσή μου αγάπη, αν ήξερες
τι μέλι είσαι για μένα...
Τα μπουμπουκάκια τα όμορφα,
τα μοσχομυρισμένα.
Και τα αγεράκια που φυσούν
Σα λιποθυμισμένα,
δεν έχουνε το βάλσαμο
που 'χεις εσύ για μένα...

Της λίμνης τ' αφρολούλουδο
και του γιαλού η γαλήνη.
Η σμύρνα, το ροδόσταμο
που αργοσταλάει και σβήνει.
Κι οι ροδωνιές, κι η ολόδροση
του κήπου ανθόπλημμύρα,
των δυο χειλιών σου των γλυκών
δεν στάζουνε τα μύρα...!!!

Πάω στην τρισέρημη αμμουδιά
και - μόνη τί να κάμω;
Χαράζω κύκλους απαλούς
Στο μουσκεμένον άμμο...
Σαν αγεράκι χάνονται στο κύμα
Απάνω - απάνω
Και απόμεινα στην ερημιά
Μονάχη... Τί να κάμω!!!

Τώρα το ετοιμοθάνατο
βαλσαμωμένο αγέρι,
γλυκά τραγούδια θλιβερά
ν' αναστενάξει ξέρει...
Αλήθεια! Ξέρει πιο γλυκά
να τραγουδάει από μένα!
Εγώ δεν ξέρω πιο γλυκά
μα ξέρω πιο θλιμμένα...