Πρόβα νυφικού - Μαρινέλλα

Έλα, έλα και πάρε τη ζωή μου τη νεκρή
Σιγά, σιγά, γλυκά, γλυκά
Στα χέρια σου να την κρατήσεις
Αργά, αργά, γλυκά, γλυκά
Μ’ ένα φιλί να μ’ αναστήσεις.
Ό,τι αγαπούσα ήταν ένα ψέμα
Έμοιαζε με πρόβα, πρόβα νυφικού
Όπως η ζωή μου που κάθε μέρα
Με πάει πάντα και κάπου αλλού.
Έλα, να ξαναρχίσω θέλω πάλι απ’ την αρχή
Σιγά, σιγά, γλυκά, γλυκά
Με μια ματιά να με φωτίσεις
Αργά, αργά, γλυκά, γλυκά
Μ’ ένα φιλί να μ’ αναστήσεις.
Ό,τι αγαπούσα ήταν ένα ψέμα
Έμοιαζε με πρόβα, πρόβα νυφικού
Όπως η ζωή μου που κάθε μέρα
Με πάει πάντα και κάπου αλλού.

Τελευταίος Σταθμός - Διάφανα Κρίνα

Δεν μετανιώνω πια
όλα ή τίποτα
δάσος και ερημιά
αυτή ήταν η ψυχή μου,
πάει πια.
Σαν νοσταλγώ
πουλιά με παν μακριά
πόνο δεν νιώθω πια
μόνο θυμάμαι.
.....
Δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι ήλιος και μαζί βροχή
κι ούτε για μια αιωνιότητα
δεν θ’ άλλαζα μια μέρα απ’ αυτή,
δεν κόβεται στα δύο η ζωή
είναι κόλαση, παράδεισος μαζί
κι αυτά που έζησα είτε άσχημα
είτε όμορφα ήσαν εγώ κι εσύ....