Παρασκευή 12 Ιουνίου 2015

Βαλς για ένα φιλί - Ελεωνόρα Ζουγανέλη





Μου αρέσουν οι βρεγμένοι δρόμοι...
τα φώτα της πόλης....
τα σκοτεινά αρώματα....
οι παλιές σκάλες των σπιτιών....
οι αιώνιοι έρωτες....
τα λαμπερά βλέμματα....
οι ασπρόμαυρες ταινίες......

Τα φθαρμένα βελούδα....
τα μισά μου κραγιόν....
οι χαμένες βαλίτσες.....
σε ομίχλες σταθμών.....

Σα μια αφίσα ρετρό με φιλούσες 
κι εγώ είχα κλείσει τα μάτια....
Και χάθηκα σ' αυτό!!!

Το παθιασμένο φιλί....
ξεπλένει τώρα η βροχή!
Δε με νοιάζει αν φοβήθηκες, μετάνιωσες ή είχες πιει!!!
Σε μιαν άλλη εποχή θα ήταν η αρχή....
Στα φιλιά που σκοτώνουν, ενός λεπτού σιγή!!!

Έκλαψα γυρνώντας....
όλα αλλάζαν σκληρά....
με ματωμένα ξυράφια ο αέρας χτυπά....
κάνει κρύο, όλα τελειώσαν πια!!!

Τώρα μισώ...

Τα φθαρμένα βελούδα....
τα μισά μου κραγιόν.....
τις σκισμένες σελίδες.....
και το φως των κεριών......

Τις θλιμμένες κοπέλες με τσιγάρο ή ποτό....
που πια μόνες χορεύουν ένα βαλς για δυο!

Μα αν θέλεις να με σώσεις....
να έρθεις να μ' αποτελειώσεις....
Φίλησέ με ποθώ να πεθάνω!!!
Γλύτωσέ με από αυτό τον χορό!!!


Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

Χαμένοι δρόμοι - Βασίλης Παπακωνσταντίνου






Δρόμοι, που μεγάλωσα μαζί σας, 
και τα όνειρα στις πέτρες σας, τα έκρυψα.
Δρόμοι, που ματώθηκα με φίλους, 
και σε μια αγκαλιά σας μέσα, μόνος έκλαψα.
Χαμένοι δρόμοι, όσο κι αν έψαξα να βρω, κάτι παλιό, κάτι να μου θυμίζουνε.
Χαμένοι δρόμοι, πόσα θλιμμένα μυστικά, 
πόσες ζωές, πόσα τραγούδια, ψιθυρίζουνε.

Όλα μου λείπουνε, οι μυρωδιές απ’ τα παράθυρα τα ανοιγμένα, 
όλα μου λείπουνε, τα γιασεμιά και τα τριαντάφυλλα τα ανθισμένα.
Τα ροζ φουστάνια κι οι κορδέλες στα μαλλιά, 
και το ραδιόφωνο να παίζει, τις Κυριακές τα λαϊκά.

Μόνος, μέσα στο σύννεφο το γκρι, 
ψάχνω την παιδική αυλή, μα δεν τη βρίσκω.
Μόνος, με μια σημαία Ελληνική, 
την εθνική μας τη γιορτή, γιορτάζω σε μια ντίσκο.
Μόνος, βλέπω αεροπλάνα να περνούν, 
και κάποιοι να χειροκροτούν, μα ο ουρανός βουρκώνει.
Μόνος, κι έτσι όπως φτάσαμε ως εδώ, 
φοβάμαι αύριο τι θα δω, στου κόσμου την οθόνη.

Όλα μου λείπουνε, οι μυρωδιές απ’ τα παράθυρα τα ανοιγμένα, 
όλα μου λείπουνε, τα γιασεμιά και τα τριαντάφυλλα τα ανθισμένα.
Τα ροζ φουστάνια κι οι κορδέλες στα μαλλιά, 
και το ραδιόφωνο να παίζει, τις Κυριακές τα λαϊκά.