Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016

Πόσο θα 'θελα - Αλέκα Κανελλίδου





Και τώρα να 'μαστε κι οι δυο
και πάλι μόνοι, σαν και τότε

Τότε που σου 'πα: σ' αγαπώ
κι απλά με ρώτησες το πότε

Ας ήταν να 'φερνα ξανά
τα χρόνια εκείνα πάλι πίσω

Να ζούσα ακόμα μια φορά
απ' την αρχή να σ' αγαπήσω

Πόσο θα 'θελα απόψε ξανά να σ' αγαπήσω
τα σημάδια της ζωής από τα μάτια σου να σβήσω
Χέρι χέρι σαν και τότε πλάι σου να περπατήσω
πόσο θα 'θελα, μα ξέρω δεν μπορώ

Θυμήσου, ήμασταν παιδιά
και όλα μοιάζαν σαν παιχνίδι

Διπλά ανοίξαμε πανιά
μα δεν αντέξαν στο ταξίδι

Ας ήταν κείνη η ανηφοριά
στο πουθενά μην είχε βγάλει

Ας ήταν να 'μαστε παιδιά
να ξεκινούσαμε και πάλι


Στο γύρο του θανάτου - Γιάννης Πάριος





Μια Κυριακή στο Λούνα Παρκ
και τα λαμπιόνια που γυρίζανε
ψιθυρίζανε, σ’ αγαπώ
Μια Κυριακή στο Λούνα Παρκ
κι ήταν το χέρι σου στο χέρι μου
καλοκαίρι μου μακρινό.

Και σου `χα πει, στο γύρο του θανάτου
θα σ’ αγαπώ και πέρα απ’ τη ζωή
θα με σκοτώσεις, αν με προδώσεις
και θα χαθώ στου κόσμου τη βουή.

Μια Κυριακή στο Λούνα Παρκ
και τα λαμπιόνια που γυρίζανε
ψιθυρίζανε, σ’ αγαπώ.

Και σου `χα πει, στο γύρο του θανάτου
θα σ’ αγαπώ και πέρα απ’ τη ζωή
θα με σκοτώσεις, αν με προδώσεις
και θα χαθώ στου κόσμου τη βουή.

Μια Κυριακή στο Λούνα Παρκ
και με φιλούσες κι ορκιζόσουνα
και χαιρόσουνα σαν παιδί.