Τ'απογεύματα τ'άδεια - Γλυκερία

Τ' απογεύματα τ' άδεια
που βουλιάζω μακριά σου
της ζωής μου το βήμα
θ' απλώνω στο κύμα και θα σε ζητώ

Και στης νύχτας τις μπόρες
θα γλιστράω στα φιλιά σου
κι αναμνήσεις σαν χάδια
φωτισμένα καράβια θα περνάν στο μυαλό

Κι όπως κρατάει η βροχή το ρυθμό
και σαν τρελή η καρδιά μου χορεύει ταγκό
εγώ μέσα σε δρόμους καθρέφτες θα ψάχνω τους φταίχτες
που χάνω όλα αυτά που αγαπώ

Στις στιγμές που κυλάνε
όλα τ' άστρα μου σβήνω
στην αυλαία που πέφτει
απ' του χρόνου το ξέφτι ζητάω να πιαστώ

Κι όσα έχω σημάδια
με όνειρα θα τα ντύνω
σαν παλιό ραβασάκι
σε λιωμένο σακάκι θα σ' αναζητώ

Πάντα κάτι μας λείπει - Κώστας Μακεδόνας & Μαρινέλλα

Η αγάπη είναι πάντα σιωπηλή,
δε λέει, είμ’ εδώ, να την κοιτάξεις,
τη δέχεσαι έτσι απλά μ’ ένα φιλί
και χάνεται όταν πας να την αλλάξεις.
Η αγάπη όπως υπάρχει στο κενό,
υπάρχει ακριβώς και στο γεμάτο,
τη ζήσαμε όσοι πιάσαμε ουρανό,
τη ζήσαμε όσοι πιάσαμε και πάτο.
Πάντα κάτι μας λείπει,
πάντα κάτι δεν είν’ αρκετό
κι έτσι μπαίνει η λύπη,
μόλις δει το παράθυρο ανοιχτό
πάντα φτάνει η ώρα,
που ζητάμε, ζητάμε πιο πολύ,
κι η μαγεία του τώρα,
γίνετ’ αύριο συνήθεια απλή
κι η καρδιά ψάχνει λόγο να βρει.
Η αγάπη δεν κλειδώνει σε κελί,
το ανικανοποίητο του ανθρώπου,
και όσοι αγαπήσαμε πολύ,
τα σπάσαμε τα σίδερα επί τόπου.
Πάντα κάτι μας λείπει,
πάντα κάτι δεν είν’ αρκετό
κι έτσι μπαίνει η λύπη,
μόλις δει το παράθυρο ανοιχτό
πάντα φτάνει η ώρα,
που ζητάμε, ζητάμε πιο πολύ,
κι η μαγεία του τώρα,
γίνετ’ αύριο συνήθεια απλή
κι η καρδιά ψάχνει λόγο να βρει.