Μάτια μου - Γιάννης Πάριος

Σου αφήνω ένα γλυκό φιλί στο στόμα
κι ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο στρώμα
το κορμί σου στο κορμί μου εγώ φοράω
ξεκινάω για δουλειά και σ’αγαπάω, μάτια μου
Σου έχω έτοιμο καφέ και στη κουζίνα
με τη ζάχαρη απ’τα γλυκά σου χείλια
και στη πόρτα ένα σημείωμα από πίσω
σ’ αγαπώ και δε θ’αργήσω να γυρίσω, μάτια μου
Δε με νοιάζει αυτό που ζω αν θα κρατήσει
ένα ξέρω η ζωή μου έχει γεμίσει
κι όλο κάνω το σταυρό μου μέσα στ’αυτοκίνητό μου
πάω στον προορισμό μου μα αλλού είναι το μυαλό μου
στην εικόνα σου που τόσο αγαπώ, μάτια μου
αχ μάτια μου...
Ανοιχτό θα έχω το τηλέφωνό μου
στη δουλειά το σταθερό και κινητό μου
να σ’ακούσω να μου πεις μια καλημέρα
να μου φτιάξεις την υπόλοιπη τη μέρα, μάτια μου
Δε με νοιάζει αυτό που ζω αν θα κρατήσει
ένα ξέρω η ζωή μου έχει γεμίσει
κι όλο κάνω το σταυρό μου μέσα στ’αυτοκίνητό μου
πάω στον προορισμό μου μα αλλού είναι το μυαλό μου
στην εικόνα σου που τόσο αγαπώ, μάτια μου
αχ μάτια μου...

Τι - Γιάννης Βογιατζής

Τι τι μου `χεις κάνει πες μου τι,
και η καρδιά μου η κλειστή
έχει ανοίξει σαν λουλούδι,
τι, τι είν’ αυτό το κάτι τι,
που τη ζωή μου σαν γιορτή
την έχει κάνει και τραγούδι.

Μήπως τα μάτια σου, μήπως τα χείλια σου,
μήπως τα πείσματα, μήπως η ζήλεια σου,
είσαι ένα αίνιγμα που δεν μπορώ να το λύσω,
μήπως το νάζι σου ή το σκερτσάκι σου,
μήπως το βάδισμα ή το στυλάκι σου,
τσιγγάνες μάγισσες θα πάω για να ρωτήσω.

Τι, τι μου `χεις κάνει πες μου τι,
και η καρδιά μου η κλειστή
έχει ανοίξει σαν λουλούδι.

Τι, τι μου `χεις κάνει πες μου τι,
και η καρδιά μου η κλειστή
έχει ανοίξει σαν λουλούδι,
τι, τι είν’ αυτό το κάτι τι,
που τη ζωή μου σαν γιορτή
την έχει κάνει και τραγούδι.

Μήπως τα μάτια σου, μήπως τα χείλια σου,
μήπως τα πείσματα, μήπως η ζήλεια σου,
είναι ένα αίνιγμα που δεν μπορώ να το λύσω,
μήπως το νάζι σου ή το σκερτσάκι σου,
μήπως το βάδισμα ή το στυλάκι σου,
τσιγγάνες μάγισσες θα πάω για να ρωτήσω.

Τι, τι μου `χεις κάνει πες μου τι,
και η καρδιά μου η κλειστή
έχει ανοίξει σαν λουλούδι.