Ο χωρισμός - Βίκυ Μοσχολιού

Κι αν θα διαβείς, κι αν θα διαβείς τον ουρανό
κι αν πας ψηλά, κι αν πας ψηλά στ' αστέρια
την συντροφιά, την συντροφιά μου θα ζητάς
και τα δικά, και τα δικά μου χέρια.

Γιατί τα χέρια είναι σκοινιά
και τα κορμιά καράβια
κι όποιος τα κόβει τα σκοινιά
μένει η καρδιά του άδεια.

Κι αν πας σε α-, κι αν πας σε άλλη θάλασσα
σε άλλη γη, σε άλλη γη να μείνεις
δε θα βρεθεί, δε θα βρεθεί ν' αναπαυτείς
τον πόνο σου, τον πόνο σου ν' αφήνεις.

Γιατί τα χέρια είναι σκοινιά
και τα κορμιά καράβια
κι όποιος τα κόβει τα σκοινιά
μένει η καρδιά του άδεια.

Αναπνοή μου - Αλέκα Κανελλίδου

Ένα τραγούδι θα σου πω, ακόμα ένα,
από τα τόσα που σου είπα τα πολλά
τα τόσα που ίσως τα `χεις ξεχασμένα
καθώς ο χρόνος φεύγει και κυλά
Δε θα `ναι πια η μελωδία του θλιμμένη
δε θα `χει πια ούτε τη λέξη σ’ αγαπώ
θα λέει αυτό που χρόνια μου συμβαίνει
κι απόψε ήρθ’ η ώρα να στο πω.
Αναπνοή μου, όταν σε χάνω
όλα μου φταίνε και να ζήσω δεν μπορώ
είσαι η ζωή μου κι ό,τι κι αν κάνω
πάλι κοντά σου να γυρίσω λαχταρώ
Όταν δε βλέπω τα γλυκά ματάκια σου
όταν μου λείπουν τα θερμά σου τα φιλιά
αναπνοή μου, σβήνει η πνοή μου
και ψάχνω να `βρω τη θερμή σου αγκαλιά