Λίγο όνειρο ακόμα - Φίλιππος Πλιάτσικας & Αλκή

Ιστορίες της πόλης

σε καφέ, σινεμά, 

στους ατέλειωτους δρόμους

για μια άλλη δουλειά.

Για παιδιά που περνάνε βαθιά γεράματα

και τους κοιτάν οι άλλοι κατάματα.

Φοβούνται πια τους ανθρώπους και κρύβονται.

Θυμούνται κάποια αγάπη κι ανοίγονται.

Πάμε λίγο μπροστά, 

πάμε λίγο ακόμα.

Δε ζητάω πολλά, 

λίγο όνειρο ακόμα.

Πάμε λίγο μπροστά, 

τι ν’ αντέξει ένα σώμα;

Δε ζητάω πολλά, 

λίγο όνειρο ακόμα.

Ιστορίες για σένα, 

για το πως τα περνάς, 

που απ’ τους άλλους μαθαίνεις

ποια ζωή κουβαλάς.

Για παιδιά που περνάνε βαθιά γεράματα

και τα κοιτάν οι άλλοι κατάματα.

Φοβούνται πια τους ανθρώπους και κρύβονται.

Θυμούνται κάποια αγάπη κι ανοίγονται.

Πάμε λίγο μπροστά, 

πάμε λίγο ακόμα.

Δε ζητάω πολλά, 

λίγο όνειρο ακόμα.

Πάμε λίγο μπροστά, 

τι ν’ αντέξει ένα σώμα;

Δε ζητάω πολλά, 

λίγο όνειρο ακόμα, 

λίγο όνειρο ακόμα, 

λίγο όνειρο ακόμα.

Βροχή μου - Χρήστος Θηβαίος

Βρέχει κι εγώ τυλίχτηκα

σ' αυτή την αγκαλιά

στα σκουριασμένα σύννεφα στα φύλλα

στης βρεγμένης γης τη μυρωδιά

Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα

μέσα στα χείλια σου εγώ

βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά

τούτο το σώμα που διψά

Βρέχει και στους καταυλισμούς

χορεύουν τα παιδιά

στάζει ο θεός στις προσευχές στο ντέφι

στις καρδιές στα πόδια τα γυμνά

Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα

μέσα στα χείλια σου εγώ

βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά

τούτο το σώμα που διψά

Ήρθες βροχή μου κι άλλαξες

το δρόμο και το νου

και βούλιαξε το βήμα μου ποτάμι

κι άθελά μου με τραβάς αλλού

Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα

μέσα στα χείλια σου εγώ

βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά

τούτο το σώμα που διψά