Άξιον Εστί - Ανοίγω το στόμα μου - Γιάννης Κότσιρας

Ανοίγω το στόμα μου

κι αναγαλλιάζει το πέλαγος

Και παίρνει τα λόγια μου

στις σκοτεινές του τις σπηλιές

Και στις φώκιες τις μικρές

τα ψιθυρίζει

Τις νύχτες που κλαιν

των ανθρώπων τα βάσανα. 

Χαράζω τις φλέβες μου

και κοκκινίζουν τα όνειρα

και τσέρκουλα γίνονται

στις γειτονιές των παιδιών

Και σεντόνια

στις κοπέλες που αγρυπνούνε

Κρυφά για ν' ακούν

των ερώτων τα θαύματα

Με το λύχνο του άστρου - Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα

στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου

που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!

Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν

Τ΄ αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν

που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!