Η εποχή της αγάπης - Δήμητρα Γαλάνη

Τ' όνομά σου μου 'φερνε το σφύριγμα του αγέρα
τ' όνομά σου κι έτρεμε η ψυχή
Ετοιμάσου μου 'λεγε η καρδιά μου κάθε μέρα
στην υγειά σου μ' έπινε η βροχή

Τρυφερά τις νύχτες την αγάπη μου φωνάζεις
τρυφερά σε γύρευα κι εγώ
Το πρωί τριαντάφυλλο του κήπου μου φαντάζεις
το πρωί τ' αγκάθι σου είμαι εγώ
Μα αν δεν σε βρω, να μην ξεχνάς
ό,τι σταυρώνεις το προσκυνάς
Τ' άγγιγμά σου χάραζε το σώμα μου απ' τη μνήμη
πρώτα η πίστη κι ύστερα διωγμοί
Κάποιος άλλος φόραγε και μ' έκανε συντρίμμι
τ' άρωμά σου κι έφυγα χλωμή
Τρυφερά τις νύχτες την αγάπη μου φωνάζεις...
Μα αν δεν σε βρω, να μην ξεχνάς
ό,τι σταυρώνεις το προσκυνάς
Μα αν δεν σε βρω μην το λησμονάς
ό,τι σταυρώνεις το προσκυνάς

Όταν θα φύγεις - Φίλιππος Νικολάου

Όταν θα φύγεις θα μου σκοτώσεις ό,τι υπάρχει για να ζήσω
και η καρδιά μου για ό,τι πρώτα τόσο αγαπούσε θα το μισήσει
όταν θα φύγεις εγώ θα σβήσω, εγώ θα σβήσω

Μα σαν γυρίσεις δε θα μου φτάνουν χιλιάδες δρόμοι για να τους τρέξω
και όσες πίκρες μου έχεις δώσει ακόμα τόσες μπορώ ν' αντέξω
όταν γυρίσεις πόση αγάπη θα μου χαρίσεις

Όταν θα φύγεις κάθε μου μέρα θα γίνει μαύρη σαν το σκοτάδι
κι όπου μ' αγγίξαν τα δάχτυλα σου πληγή θα γίνει κάθε σου χάδι
όταν θα φύγεις θα μου αφήσεις βαθύ σημάδι