Κυριακή 18 Μαΐου 2014

Μικρές νοθείες - Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Θάνος Μικρούτσικος





Ποτέ του δεν κατάφερε να βγει σε μια λιακάδα
και ζει με, ό,τι, περίσσεψε από ένα σκάρτο ποίημα
τα πρωινά σηκώνεται με μια βαριά ζαλάδα
και λέει πως τον ξύπνησε ένα μεγάλο κύμα

Κρεμάει τις αφίσες του στα παράθυρά του
κρύβει το φως μα κρύβει κι όλα τ'άλλα
γιατί το μόνο που λαχτάρησε ως λάφυρά του
είναι μια θάλασσα να φτάνει ως τη σκάλα

Βάζει σημάδια με στυλό πάνω στον τοίχο του
μετράει το ύψος του που πόντο πόντο χάνει
μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ'τον ύπνο του
στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι

Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα 'κανε μία απ'τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες

Κρασί, θάλασσα και τ΄ αγόρι μου





Λα λα λα λα...

Μες στα στενά τα παιδιά τραγουδούν στο μπαλκόνι να βγω
Φεγγάρια ρίχνουν χρυσάφι στο δρόμο να βγω να πνιγώ
όμως μου φτάνει, μου φτάνει, μου φτάνει που έχω εγώ
Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου
Λίγο κράσι, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου

Πόρτα έχω στο φως κι ο καημός αδερφός
και μου δίνει ο Θεός
Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου
Λίγο κράσι, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου

Ο κόσμος τρέχει ζητώντας αγάπες, τιμές και λεφτά
και το μπουζούκι τη νύχτα το κλάμα του δε σταματά
Όμως εμένα, εμένα, εμένα μου είν’ αρκετά
Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου
Λίγο κράσι, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου

Πόρτα έχω στο φως κι ο καημός αδερφός
και μου δίνει ο Θεός
Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου
Λίγο κράσι, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου

Λα λα λα λα...

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου
Λίγο κράσι, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου
Λίγο κράσι, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου