Στη μοναξιά του πλήθους - Σωτήρης Δογάνης

Στη μοναξιά του πλήθους χάθηκα

στους δρόμους της φωτιάς και της αλμύρας ...

Από παιδί τα όνειρα ζωγράφιζα,

το θαύμα των ανθρώπων και της μοίρας ...

Μια ζωή δε φτάνει να σε ζήσω αγάπη ...

Αγάπη, αγάπη... 

το πρώτο φως!

Στη μοναξιά του πλήθους χάθηκα

στον ήχο της σιωπής και των λειμώνων

Απ΄ το δικό σου χέρι αγάπη, πιάστηκα

Ζωή μου! Φως! και θαύμα των αιώνων

Να λοιπόν γιατί σ'αγάπησα - Γιάννης Πάριος

Όλοι με ρωτάνε να τους πω,

άραγε γιατί να σ' αγαπώ;

Κι όλοι απορούν γιατί να είσ' εσύ

σώμα μου μυαλό μου και ψυχή.

Να λοιπόν γιατί σ' αγάπησα

και όσο ζω θα σ' αγαπώ.

Να λοιπόν γιατί σ' αγάπησα,

σ' όλο τον κόσμο θα το πω.

Γιατί 'σαι η αλήθεια μεσ' στην ψευτιά,

στα γκρίζα όνειρά μου η ξαστεριά

και μάνα κι αδερφή μου κι αγάπη εσύ

τι άλλο να ζητήσω απ' τη ζωή;

Ούτε που το είχα φανταστεί,

πως υπάρχει αγάπη σαν κι αυτή,

που να δίνει Θεέ μου μεσ' στον κόσμο αυτό,

νόημα, κουράγιο και σκοπό.