Englishman In New York - Sting

I don't drink coffee I take tea my dear
I like my toast done on one side
And you can hear it in my accent when I talk
I'm an Englishman in New York

See me walking down Fifth Avenue
A walking cane here at my side
I take it everywhere I walk
I'm an Englishman in New York

I'm an alien, I'm a legal alien
I'm an Englishman in New York
I'm an alien, I'm a legal alien
I'm an Englishman in New York

If "Manners maketh man" as someone said
Then he's the hero of the day
It takes a man to suffer ignorance and smile
Be yourself no matter what they say

I'm an alien, I'm a legal alien
I'm an Englishman in New York
I'm an alien, I'm a legal alien
I'm an Englishman in New York

Modesty, propriety can lead to notoriety
You could end up as the only one
Gentleness, sobriety are rare in this society
At night a candle's brighter than the sun

Takes more than combat gear to make a man
Takes more than a license for a gun
Confront your enemies, avoid them when you can
A gentleman will walk but never run

If "Manners maketh man" as someone said
Then he's the hero of the day
It takes a man to suffer ignorance and smile
Be yourself no matter what they say 

I'm an alien, I'm a legal alien
I'm an Englishman in New York
I'm an alien, I'm a legal alien
I'm an Englishman in New York

Στερεότυπα - Δ. Γαλάνη

Ώρα τρεις τη νύχτα, 

ανεβαίνω τα σκαλιά

μα δε νυστάζω

μ’ ανοιχτό το φως ξανά, 

τη δική σου τη μεριά

ούτε που κοιτάζω

Τι είναι αυτό που λείπει

απ’ τη μέσα μου ζωή

τα δάχτυλά σου

μια γουλιά νερό θα πιω

πώς αλλιώς να καταπιώ

πως τα πάντα αλλάζουν

Πάρε εσύ τα χάδια

τα γυμνά σκοτάδια

τα πρωτότυπα

κι άσε εδώ για μένα

κάτι στοιχειωμένα

σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, 

σ’ αγαπώ καρδιά μου

στερεότυπά μου

έτσι τ’ όνομά μου δεν ξανάκουσα

και γι’ αυτό θυμώνω

που θα λέω στον πόνο

σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ

λες κι είμαστε αγκαλιά...

Άμα θες να δεις

τη δικιά μου τη σκιά

αντί για μένα

όπου πάω, τ’ ακούς, να `ρθείς

να κοιτάς από μακριά

το δικό σου ένα

Δεν μπορώ να ζω

εδώ μέσα άλλος κανείς

θα βγω λιγάκι

δυο μικρά πουλιά πετούν

στα μηνύματα αδειανό

τ’ άσπρο φακελάκι

Πάρε εσύ τα χάδια

τα γυμνά σκοτάδια

τα πρωτότυπα

κι άσε εδώ για μένα

κάτι στοιχειωμένα

σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, 

σ’ αγαπώ καρδιά μου

στερεότυπά μου

έτσι τ’ όνομά μου δεν ξανάκουσα

και γι’ αυτό θυμώνω

που θα λέω στον πόνο

σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ

λες κι είμαστε αγκαλιά...